اخلاص

    اشاره

     اخلاص عبارت است از خالص ساختن و پاك سازى قصد از غير خدا؛ در نتيجه كسى كه اطاعت يا عبادت مي‌كند، اگر به قصد ريا، يعنى نشان دادن به مردم و كسب قدر و منزلت در نزد آن‌ها عبادت كند، رياكار مطلق و حتى از ذره‌اى اخلاص بي‌بهره است.

    اگر به قصد قربت باشد، ولى با آن، اهداف دنيوى ديگرى غير از ريا نيز همراه باشد، اگرچه به او رياكار نمي‌گويند، ليكن عمل او از اخلاص خارج است...